اصول اخلاقی در سردبيری و داوری نشريات علمی و پژوهشی (بخش دوم)

- سردبير موظف است تمام تلاش خود را جهت اطمينان از صحت اخلاقی مطالب در دست چاپ، از جمله پايبنيدی پژوهشگران به دستورالعمل های عمومی و اختصاصی اخلاق در پژوهش های زيست پزشكی كشور كه توسط كميته ملی اخلاق در پژوهش های زيست پزشكی تصويب و ابلاغ شده اند، به كار بگيرد و اطمينان يابد كه پژوهش ها توسط كميته های اخلاق در پژوهش دارای اعتبارنامه از كميته ی ملی اخلاق در پژوهش های زيست پزشكی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی مورد ارزيابی و تأييد قرار گرفته و كد اختصاصی اخلاق در پژوهش را دريافت كرده اند. لازم است تصوير مصوبه ی كميته ی اخلاق توسط سردبير درخواست شود و كد اخلاق در پژوهش در متن مقاله، مورد اشاره قرار بگيرد.

تبصره 1: در مواردی كه ترديد يا ابهامی در مورد رعايت استانداردهای اخلاقی و يا اصالت تاييديه اخلاقی ارائه شده وجود داشته باشد، لازم است سردبير نسبت به استعلام از كميته اخلاق در پژوهش مربوطه و يا كميته ی ملی اخلاق در پژوهش های زيست پزشكی اقدام نمايد.

تبصره 2: در مورد مقالات حاصل از كارآزمايی های بالينی لازم است سردبير از ثبت كارآزمايي بالينی مرتبط با مقاله، در سامانه ملی ثبت كارآزمايی هاي بالينی و ذكر شماره ثبت مذكور اطمينان حاصل كند.

تبصره 3: در مطالعاتی كه به صورت چند مركزی در يک كشور به انجام مي رسند، در صورت دريافت دستنوشته ی حاوی نتايج كل مطالعه، لازم است سردبير تاييديه كميته اخلاق حداقل يكی از مراكز را از نويسنده(گان) درخواست كند . اگرچه سردبير مي تواند مجوز اخلاقی مربوط به كليه ی مراكزی كه مطالعه در آن ها انجام گرفته است را به طور جداگانه از نويسنده(گان) درخواست نمايد.
تبصره 4: در مطالعاتی كه به صورت چند مركزی در چند كشور به انجام می رسند، در صورت دريافت دستنوشته ی حاوی نتايج كل مطالعه، سردبير بايد مجوز اخلاقی مربوط به حداقل يک كميته اخلاق در پژوهش در هر كدام از كشورهايی كه مطالعه درآن ها انجام گرفته است را به طور جداگانه از نويسنده(گان) درخواست كند.