پیام پژوهشی:اصول اخلاقی در سردبيری و داوری نشريات علمی و پژوهشی (بخش سوم)

- در صورتی كه وقوع تخلف پژوهشی برای سردبير مستقلاً و يا بر اساس نظر كميته اخلاق در پژوهش معتبر محرز شود، سردبير می تواند ضمن بررسی ساير مقالات نويسنده(گان) يا ارسال كننده(گان) احتمالی كه در آن نشريه منتشر شده يا در دست بررسی است، متناسب با شدت تخلف احراز شده، يک يا چند مورد از اقدامات شامل خودداری از انتشار مقاله در صورتی كه مقاله منتشر نشده و در دست بررسی باشد، خارج كردن مقاله چاپ شده از مجله با ذكر دليل خارج كردن مقاله به نحوی كه سابقه خارج شدن مقاله در دسترس عموم باشد، انتشار اصلاحيه يا تكذيبيه درشماره ی آتی نشريه در صورتی كه مقاله منتشر شده باشد و اجتناب از پذيرش مقالات آتی نويسنده(گان) برای مدتی مشخص را انجام دهد.

تبصره 1: استرداد مقالات از نسخ چاپ شده قبلی مجله در موارد زير توصيه می شود:
1- در صورتیكه سردبير شواهد واضح و مشخصی در دست داشته باشد كه نشان دهد نتايج به دست آمده در پژوهش، در اثر تخلف پژوهشی مانند جعل داده ها يا در اثر اشتباه در انجام پژوهش يا محاسبات آماری مرتبط، قابل اعتماد نيستند.
2- درصورتيكه نتايج مطالعه بدون اجازه يا ارجاع مناسب، قبلا در ژورنال ديگری به چاپ رسيده باشد.
3- در صورتيكه مقاله دارای سرقت ادبی يا معنوی قابل توجه و عامدانه باشد.
4- در صورتيكه مقاله حاوی گزارش پژوهش هايی باشد كه دستورالعمل ها و راهنماهای عمومی و اختصاصی اخلاق در پژوهش مصوب در آنها رعايت نشده باشد.

تبصره 2: در مواردی كه نويسنده يا نويسندگان مقالات به تصميم سردبير در مورد احراز تخلف پژوهشی يا فريبكاری اعتراض داشته باشند می توانند از وی درخواست كنند كه موضوع را برای تعيين تكليف به كميته ی ملی اخلاق در پژوهش ارجاع نمايد. در هر حال سردبيران لازم است تصميمات نهايی كميته ملی اخلاق در پژوهش های زيست پزشكی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی را در مورد تخلفات پژوهشی بپذيرند.